Coby Goedhart. Marijke. Illustraties Carla Bosch van Drakestein, J.N Voorhoeve Den Haag, 194x.

Wat ik zo treffend vind op de omslag is het insigne dat Marijke op haar schaatstrui heeft gespeld. Met dat insigne kreeg je niet alleen toegang tot een ijsbaan, maar ook op een tocht kon je gratis langs de baanveger. Hij werd betaald uit de contributie en ving van niet-leden een cent voor de doorgang. Wie niet betaalde, kreeg de bezem tussen de benen. Prinses en Koningin Wilhelmina schaatste altijd trots met het insigne van de Haagsche ijvereniging over de Haagse wateren.

Marijke is een boek uit een serie Marijke-boeken van Coby (Bos-) Goedhart. Marijke leert het wel; O die Marijke et cetera. Beetje tuttige boeken over voorbeeldige MMS-meisjes.

Fragment:

'Zullen we naar de gracht gaan?' probeert ze. Guus wil er niets van weten en Jo vindt het wel fijn, dat Guus 'nee' zegt. Ze kan helemaal nog niet zo goed rijden. Het is eigenlijk een beetje krabbelen en dan op die drukke gracht daar moet ze niets van hebben. Oh, wat valt het Jo tegen als ze bij de vijver komen. Het krioelt er van de krabbelende en schaatsende kinderen.

'Begin jij niet?' Marijke port Jo aan. Guus zit al in het gras. Ze is druk bezig met haar schaats. Ze zucht en steunt en wurmt en krijgt het warm. 'Zou het gras niet afgeven? vraagt Marijke secuur.' 'Til je rok op,'raadt Guus haar. 'Waar moet ik met mijn schoenen naar toe?' roept Marijke verschrikt. Daar heeft ze nog geen ogenblik aan gedacht. Hoe zou Gonnie het doen? 'Hier onder de struiken?' oppert Guus. Dat is een goed idee! Niemand ziet er zo iets van.