G.J. Meinen. Karro's vrienden. Illustraties Francine de Kanter. E.J Bosch Baarn, 191x.

In de strenge winters van '96 en '97 ging ik ook regelmatig schaatsen met mijn zwart-witte Border Collie. Daarom vind ik deze omslag extra mooi. De hond Karro wil voortdurend bij zijn vrienden zijn en vossen en konijnen vangen. Je kunt deze hond niet aan de ketting leggen. Over Francine de Kanter die deze prachtige plaat maakte is nauwelijks informatie te vinden. G.J Meinen - uiteraard een schoolmeester - was natuur- en taalliefhebber: het Achterhoeks was zijn streektaal. Hij schreef diverse verhalen in het Achterhoeks.

Fragment:

't Was op een stille, zonnige winterdag dat de meester voor het eerst een middag ijsvakantie gaf. De meeste kinderen gingen naar het Goor. 't Was een moerassige streek, die bijna elke winter overstroomd werd door een beek. Het ijs was nu prachtig. Meester Veenstra kwam er ook. Wat werd het daar een vrolijke drukte. Het ijs blikkerde in de heldere zonneschijn. De kinderen die geen schaatsen hadden klepperden op hun klompjes over de vlakte en lieten zich van tijd tot tijd glijden. Enkele kleintjes hadden een prikslee. De meeste grote jongens zwierden en zwaaiden en krasten en gleden er lustig op hun schaatsen rond.

Meester Veenstra organiseerde een wedstrijd. De vlugste rijder zou een boek ontvangen. Karel was de gelukkige winnaar. Daarna liet meester de kinderen die geen prikslee en ook geen schaatsen hadden, om een prijsje glijden. Allen mochten hun aanloopje zo lang nemen als ze wilden, maar ze moesten zich op een bepaald punt laten glijden. Wie het verst kwam kreeg een prijs.