C. Joh. Kieviet. Het Huisgezin van Dokter Forting. GeÔllustreerd door Pol Dom. Gebr. Kluitman, Alkmaar, 1924.

Het huisgezin van Dokter Forting verscheen met een zomer- en winteromslag. Zo profiteerde de uitgever van de verkoop in alle seizoenen, hoewel er veel sneeuw en ijs zijn in het verhaal. Het boek beschrijft de belevenissen van de vijf kinderen in het gezin van een plattelandsdokter bij Alkmaar. De wereld is overzichtelijk: een burgemeester, een veldwachter, een dokter.

Bij de schaatswedstrijd vinden we een voorbeeld van het beroemde voor spek en bonen rijden: een wedstrijd rijden voor iemand anders, iemand die wel een steuntje in de rug - spek en bonen - kan gebruiken:

Hein en Dolf waren ook ingeschreven voor de hardrijderij. Hein reed voor een paar oude mensen, die van een klein pensioennetje moesten zien rond te komen en best een extraatje konden gebruiken. Dolf vertegenwoordigde een oude man, die door zijn kinderen werd onderhouden, hoewel deze zelf grote gezinnen hadden. Dolf: "Dat zal er om gaan Heintje. Ik geef geen kamp!" "Ik ook niet," zei Hein. "Pas maar op je tellen" "Klaar?" Riep Jonker. "Klaar," was het antwoord.

Op het volgende ogenblik klonk het schot en staken zij af. Ha, het was dadelijk te zien dat het een mooie rit zou worden. Men boog zich over den touwen heen, om hen zo lang mogelijk te kunnen volgen.

Werkelijk schitterend is de illustratie van Pol Dom van de ijsmaskerade. IJsverenigingen hielden regelmatig ijsfeesten, met maskerades en gekostumeerde wedstrijden.

Ja, er was een grote verscheidenheid van kostuums. Er reden Eskimo's rond, gehuld in langharige beestenvellen, zowel als negers, die zo pikzwart waren en zulke rode lippen hadden, dat men hun evenknieŽn zelfs in Afrika met een kaarsje zou moeten zoeken. Een Hottentot zwierde gearmd met een Chinees de baan op en neer.